را نام عامر بود و لقب [ شيبة الحمد ] [ 1 ] و بعم منسوبست . جهت آنكه هاشم از اعراب زنى خواسته بود و ازو پسر آورده . مطلب برفت ، او را بر پشت شتر خود نشانده به مكه آورد ، مكيان او را عبد المطلب خواندند . از عبد المطلب ، نور رسالت به عبد الله و از عبد الله بمستقر خود ، خاتم النبيين و سيد المرسلين و حبيب رب العالمين ، محمد مصطفى ص رسيد و از پرتو آن عالم صورت و معنى منور شد . رايات دين اسلام افراشته گشت و عادات كفر و اصنام برداشته شد . سر مقصود آفرينش از كمال ذات مباركش كه مجموعهء كل كمالاتست ، باظهار رسيد . [ صلى الله عليه و على آله الطيبين الطاهرين الاخيار ] . [ 2 ] فصل اول در ذكر احوال پيغمبر ما عليه السلام و شرح غزوات و كميت ازواج و دبيران و اقربا و مخلفات او . پيغمبر ما [ محمد مصطفى ] ص ، خاتم النبيين و اولوا العزم ششمين است و باكثر روايات چارمين ، يعنى معنى غائى در چهار است هر چند به حكم صورت بشريت در آخر انبيا و رسل مبعوث شد ، اما بمعنى علو مرتبت و شرف مزيت به حكم حديث « كنت نبيا و آدم بين الماء و الطين » و خبر صحيح « نحن الآخرون السابقون » مقدم و پيشواى همه است . از ملوكزادگان مكه بود . ولادت مباركش باصح روايات ، شب دوشنبه ثانى عشر ربيع الاول من عام الفيل بود ، بعد از پنجاه و هفت روز از وصول اصحاب الفيل به مكه . طالعش بقول ابو معشر بيست درجهء جدى و زحل و مشترى در [ عقرب ] [ 3 ] خانهء اميد و سعادت بر سه درجه مقترن و مريخ : [ بحمل بخانهء خود ] [ 4 ] و آفتاب نيز بحمل بشرف و زهره در حوت بشرف و عطارد در حوت مؤبل و قمر در

--> [ 1 ] - ب ، ف : عبد الحمد - ق : نام هاشم عامر بود . . [ 2 ] - ف ، ب ، ك ، ر : صلى الله عليه و سلم - م ، ندارد [ 3 ] - ق ، ندارد [ 4 ] - ساير نسخ : بخانهء خود بحمل